 |
 Kötümserlik 
Fransızca pesimizm (pessimisme) sözü dilimizde optimizm kelimesinin karşıt anlamlısı olarak felsefe alanında kullanılmakta ve "Her şeyi en kötü yanından ele alan, her durumu karanlık gören ve hep en kötüyü bekleyen dünya görüşü." anlamına gelmektedir. Kurumumuz, daha önceden önerilmiş olan kötümserlik karşılığının bu söz için uygun olduğu görüşündedir. Sözün pesimist (pesimiste) biçimi için de dilimizde kötümser karşılığı bulunmaktadır.
Pesimizm
|
|
|
|
doğal zayıflama,
özel ders,
orjinal pembe maske,
ozoderm,
tercüme,
maydanoz hapı,
smoky 7,
sandalose,
metrik kılavuz,
psikolog,
african mango,
mesut yar
antakya
biber hapı ile zayıfladı
|
|
|  |
Türkçe Kelimelerde Vurgu |
Vurgu en k?sa tarifi ile kuvvetli söylenmedir. Kelimelerde ses bütünlükleri olarak heceler vard?r. Bu topluluklar arka arkaya söylenerek kelimeler ve dili ortaya ç?kar?rlar. Demek ki kelimelerin telaffuzu hecelerin arka arkaya söylenmesidir.
??te bu söyleni?te her hecenin üzerine ayn? kuvvetle bas?lmaz. Kelimeler ve cümleler dalgal?, ini?li ç?k??l? bir seyir takip eder. Bu dalgalar, bu ini? ç?k??lar ise baz? hecelerin di?erlerinden daha kuvvetli söylenmesi ile olur.
Kelimede kuvvetli söylenen hece üzerindeki bask?ya vurgu ad? verilir. Vurgulu hece, üzerine bas?lan, üzerine vurulan hece demektir.
Türkçe yumu?ak vurgulu, hafif dalgal? bir dildir. Türkçenin vurgular? bu sebeple çok dikkat ister.
Vurguyu bulma usulü:
Türkçe kelimelerde vurgunun hangi hecede oldu?unu anlamak için bir usul vard?r. O usul ?udur: kelimenin her seferinde bir hecesi mübala?al? bir ?ekilde kuvvetle söylenir. Hangisi yad?rganmazsa vurgu o hece üzerinde demektir. Mesela yumurta kelimesini al?n?z. Göreceksiniz ki ta hecesini kuvvetlendirerek söylemek kula?a ayk?r? gelmemektedir. ?u halde vurgu son hecededir.
Türkçe kelimelerde vurgu durumu ?öyledir:
1. Türkçede kelime ne olursa olsun, bütün hitaplarda vurgu daima ilk hecede bulunur: arkada?, da?lar, kumandan, Atatürk gibi seslenmelerde vurgu daima ilk hecede bulunur ve kuvvetlidir. Kelimenin as?l normal vurgusu sonda da olsa hitapta mutlaka ba?a al?n?r: Örümcek.
2. Türkçede orta hece ve heceler vurgusuzdur.
3. Türkçede vurgu esas itibar?yla ya son hecede veya ilk hecede bulunur. Vurgu son hecede ise ba?ta, ilk hecede ise sonda ikinci derecede bir vurgu bulunur.
4. Türkçede umumi olarak, kelimelerin en büyük k?sm?nda vurgu son hecededir: yat?r?m, aç?k, çekingen kelimelerinde vurgu sondad?r.
5. Buna mukabil yer adlar?nda, bütün co?rafi isimlerde vurgu ilk hecede olur: Ankara, Kurtulu?, ?sveç, Avrupa gibi kelimelerde vurgu ilk hecededir.
6. Yaln?z ?istan eki ile biten co?rafi isimlerde vurgu yine sona al?n?r: Özbekistan, Türkmenistan, Bulgaristan gibi kelimelerde vurgu son hecededir.
7. Sonu ?ya ile biten yer adlar?nda vurgu sondan bir evvelki hecede bulunur: Sakarya, Mudanya, Almanya. Sonu a ve e ile biten yer adlar? da böyle istisnalar görülür: ?ngiltere, Ukrayna gibi kelimelerde vurgu sondan bir önceki hecededir.
8. Türkçede henüz tam benimsenmi?, üzerinde az zaman geçmi? yabanc? isimlerde ve kelimelerde vurgu ilk hecede bulunur: Hitler, banka, radyo, posta gibi kelimelerde vurgu ilk hecededir.
9. Türkçede çok yerle?mi? yabanc? as?ll? isimlerde vurgu son hecede bulunur: ?smail, Ömer, Mehmet gibi.
10. Türkçede baz? ekler vurgusuzdur ve vurguyu önlerindeki heceye atarlar. Mesela uyuma, insanca, kalkmadan kelimelerinde vurgu ma, ca, madan eklerinde önceki hecededir.
|
| |
|
|
